Heb dan maar voor de tussenoplossing gekozen: alle blogs die ik niet zo interessant vind unfollowed op Tumblr, waarschijnlijk ga ik het later nog eens gradueel afbouwen. 20 is nu meer dan genoeg.

Tegenwoordig heb ik heel vaak zin om mijn Facebook-, Twitter- en Tumblr-account te verwijderen. Wat waarschijnlijk toch niet gaat gebeuren omdat met Facebook ook de hele Facebook-chat verloren gaat en ik bij te veel 'vergadergroepen' zit (waar ook niet zo veel nuttigs in staat maar goed). Ik was echt een enorme voorstander van Tumblr, maar tegenwoordig erger ik me te hard aan alle discussies die er gaande zijn en de overvloed aan afbeeldingen die tussen de leuke persoonlijke tekstjes staan. Maar ik volg ook sommige mensen die ik echt graag heb, dus ik zal m'n account nog even houden. En Twitter is nooit echt interessant geweest, maar daar zit ik toch maar vijf minuten per dag op dus whatever.
Het is wel een typisch trekje van mezelf dat ik altijd 'drastische veranderingen' (oké, accounts deleten is niet bepaald superdrastisch maar sssst) wil doorvoeren in de hoop dat er een spannende wending in mijn leven komt. En ik weet dat dat stom klinkt.

Vandaag ben ik na school naar de BESTE winkel ooit geweest, samen met een vriendin. De naam is Tony's Muziekhuis en 't is uiteraard een platenwinkel. Alleen niet van het soort dat wordt gerund door onverschillige medewerkers die elk maand hetzelfde loon krijgen van de baas van hun multinational, maar door Tony zelf. Hij kent zowat de hele inhoud van zijn winkel uit zijn hoofd (of dat wil ik toch geloven) en de winkel zelf is GEWELDIG. Als je bv. een cd van Blondie zoekt, kun je eerst gaan kijken bij de popmuziek, dan bij het schap met 'midprice toppers' of '4 kopen, 1 gratis' (alles met de hand geschreven) en vervolgens nog in één van de vele random dozen. Het voelt als een soort schattenjacht en als je eindelijk de plaat vindt die je zoekt, voelt het alsof je daar zelf voor gezorgd hebt. Daarnaast zijn er honderden platen met fities- en sixtiesmuziek en LP's. Anyway, een plek met veel meer leven dan de gemiddelde Mediamarkt of Free Record Shop.

Je denkt vast dat ik heel de winkel leeggeplunderd heb. Nee hoor, ik had maar drie euro bij me. UGH. Waarschijnlijk blijft het lijstje met alles wat ik er wil kopen nog dagenlang in mijn hoofd rondspoken, tot ik eindelijk terugkom. JONGENS ZE HADDEN ER VIJF PLATEN VAN RADIOHEAD VOOR SAMEN ACHTTIEN EURO.

Nog maar net aan deze blog begonnen en al direct aan het spammen. Sorry. Maar Tony verdient het.

Madelief

25-01 : een nieuwe blog wordt de wereld ingekatapulteerd

Hallo!

Bij deze start ik deze blog, omdat ik graag Tumblr-gewijs korte tekstjes wil schrijven over mijn leven en mijn interesses, maar dit liever in het Nederlands doe. Graag op een redelijk anonieme manier, hoewel ik dit nog niet eerder gedaan heb en waarschijnlijk ergens mijn naam nog te vinden is. Whatever.

Ik wil een beschrijving van mezelf geven, maar dat is nogal moeilijk, omdat ik de indruk heb dat ik helemaal geen vaste persoonlijkheid heb. Ik ben redelijk rustig, denk ik, en ik denk veel na, wat dan weer veel voer geeft voor deze blog. En eh... oh ja: ik ben een meisje van zeventien. Jullie merken het al, een gefrustreerde puber zoekt een manier om zich online af te reageren. Be prepared!

Verder zullen jullie me gaandeweg leren kennen. (dat is, wanneer ik zo dapper zal zijn om het bloggebeuren bij te houden en niet na een bericht of drie zal afhaken)

Tot binnenkort!