Vandaag ben ik na school naar de BESTE winkel ooit geweest, samen met een vriendin. De naam is Tony's Muziekhuis en 't is uiteraard een platenwinkel. Alleen niet van het soort dat wordt gerund door onverschillige medewerkers die elk maand hetzelfde loon krijgen van de baas van hun multinational, maar door Tony zelf. Hij kent zowat de hele inhoud van zijn winkel uit zijn hoofd (of dat wil ik toch geloven) en de winkel zelf is GEWELDIG. Als je bv. een cd van Blondie zoekt, kun je eerst gaan kijken bij de popmuziek, dan bij het schap met 'midprice toppers' of '4 kopen, 1 gratis' (alles met de hand geschreven) en vervolgens nog in één van de vele random dozen. Het voelt als een soort schattenjacht en als je eindelijk de plaat vindt die je zoekt, voelt het alsof je daar zelf voor gezorgd hebt. Daarnaast zijn er honderden platen met fities- en sixtiesmuziek en LP's. Anyway, een plek met veel meer leven dan de gemiddelde Mediamarkt of Free Record Shop.

Je denkt vast dat ik heel de winkel leeggeplunderd heb. Nee hoor, ik had maar drie euro bij me. UGH. Waarschijnlijk blijft het lijstje met alles wat ik er wil kopen nog dagenlang in mijn hoofd rondspoken, tot ik eindelijk terugkom. JONGENS ZE HADDEN ER VIJF PLATEN VAN RADIOHEAD VOOR SAMEN ACHTTIEN EURO.

Nog maar net aan deze blog begonnen en al direct aan het spammen. Sorry. Maar Tony verdient het.

Madelief